Cukrowa to wczesna odmiana pietruszki korzeniowej, polecana do uprawy amatorskiej z siewu bezpośredniego na stanowiskach polowych, w przydomowych ogródkach i na działkach. Roślina rozwija się w formie średniej długości korzenia spichrzowe, zwieńczonego rozetą ciemnozielonych liści, ułatwiającą zbiór dojrzałych warzyw. Dla zapewnienia optymalnych warunków rozwojowych zaleca się, po pierwszych wschodach, przeprowadzenie przerywki.

Odmiana Cukrowa wytwarza średniej długości korzenie, o jednorodnej, białej barwie. Korzenie przyjmują regularne, stożkowe kształty, silnie zwężające się ku dołowi, są wyrównane rozmiarowo, nie wykazuje tendencji do deformacji, pokrywa je gładka skórka. Warzywo nabiera walorów konsumpcyjnych po około pięciu miesiącach od siewu. Cechą wyróżniającą korzenie jest żółta obwódka walca osiowego doskonale widoczna w przekroju. Odmiana może być uprawiana z siewu ozimego, dobrze znosi niskie temperatury i zimowanie w gruncie.

Pietruszka odmiany Cukrowej jest uprawiana głownie z przeznaczeniem do konsumpcji bezpośredniej, jako składnik surówek warzywnych, do konsumpcji po obróbce termicznej, w formie włoszczyzny lub dodatku do sosów i zup, oraz jako surowiec na mrożonki, Nać, utrzymuje swoje walory również po zasuszeniu, i może być wykorzystywana w formie dodatku przyprawowego lub naturalnej dekoracji do potraw i posiłków.

Nasiona umieszczone są w otoczkach, zapewniających równomierne i szybkie wschody oraz chroniących kiełki przed patogenami znajdującymi się w glebie.

Korzenie: średniej wielkości, o długości wahającej się w przedziale od 14 do 17 cm, o stożkowym kształcie, silnie zwężające się ku dołowi, wyrównane rozmiarowo, nie wykazują tendencji do deformacji, pokryte gładką skórką, jednolite kolorystycznie, o białym wybarwieniu, miąższ o podobnej barwie, z łatwo dostrzegalną, żółtą otoczką walca osiowego, jędrnej i zwartej strukturze, aromatyczny, o wysokich walorach smakowych.

Zastosowanie: do bezpośredniej konsumpcji, jako składnik surówek warzywnych, do konsumpcji po obróbce termicznej, w formie włoszczyzny lub jako dodatek do sosów i zup, jako surowiec do mrożenia oraz suszenia, do przyprawiania, do dekoracji potraw.

Termin siewu: od marca do końca kwietnia lub od listopada do grudnia, wprost na stanowiska polowe.

Rozstawa: 30 x 4 cm.

Termin zbioru: od sierpnia do października.

Mrozoodporność: roślina zimotrwała, w celach konsumpcyjnych uprawiana w cyklu jednorocznym.

Stanowisko: nasłonecznione, o podłożu żyznym zasobnym w próchnicę i zatrzymującym wilgoć, najlepiej w drugim roku po oborniku.